आकाश रोएको दिन

आज आकाश रोएको छ,

अनी धर्ती हाँसेको छ

यो सँसार यस्तै छ

कसैको आँशु,

कसैका लागी हाँसो बन्छ याहाँ ।

रुवाइ त मानिसको सुरुवात हो

धर्तीको दर्शन गर्नासाथ रुन्छ उ

सायद सुन्दरता देखेर

या त भोली देखेर।

आज धर्ती हासेको दिन

उ सँगै सबै खुशी छन्

तृप्त हुने गरी आकाशको आँशु

सबैले पिउन पाएका छन् ।

घामले बैश देखाउदा

दुलो भित्र पसेर लुक्ने खोल्सा खोल्सी आज

छाती फुकाएर बैश देखाउदै छन्

बेगीदै छन् दक्षीण तीर

बँगालको खाडिको न्यूमूर लाइ उचाइ दिन ।

हे उत्तर तर्फ की त्रीयुगा मैया,

आज त तीमी पनी उन्मत्त छौ बैशले

धेरै उन्मत्त नहोउ अनि नहोउ अन्धी बैशले,

बाटो नबिराउ खुशीले

तिमिले बाटो बिरायौ भने

तिम्रो त इज्जत जाने छ

तर यहाँ हाम्रो ज्यान जान के बेर

बुझ ज्यान भन्दा इज्जत ठुलो हो

इज्जत गए हजारौ पटक मर्नु पर्छ

तसर्थ जोगाउ है आफ्नो इज्जत।।।।।। ©अनिल घिमिरे २०७०।०३।२२ फत्तेपुर सप्तरी नेपाल ।