मेरी आमा

रातको चौथो प्रहरमा

एक तमासले स्याल कराउदा,

अनि,

सेते कुकुर जोड जोडले भुक्दा,

बाटोमा सित ले भिजेको घाँस

अनि हुरीले भाँचेको रुखको हाँगा पन्छाउदै,

पिठ्युँमा डोको र गाग्री बोकेर

पर भिरको कुवामा पानी भर्दै गरेकी,

अनि,

भर्खर दुध मस्कदै गरेका

धानका बाला,

मायालु हातले पन्छाउदैं

घाँस काटीरहेकी,

अनी,

खोल्सामा एँसेलु भेट्दा

टपक्क टपक्क टिपेर

पोल्टामा लुकाउने,

अनि रातमा हुरीले

छानो उडाउन खोज्दा

आफै बाँस समातेर

रातभर जाग्राम बस्ने,

अनी,

जर्सी गाइको आइतबारको दुधमा

कुराउनि पकाउने

अनि,

पल्लो घरको रेडीयो चोरेर

चक्लेट संग साटेर खादा

जोगाएर

गालाम मायालु थप्पड हान्ने,

अनि,

घर खाँदा पाएका दुख

अनि जन्मीएका रोग सम्झी,

मन मनै के के भन्ने

तर कहिल्यै गुनासो नगर्नै,

अनि,

साउने झरीमा

भिजेका फलेदाका दाउरा बाल्न

बाँसको ढुङ्ग्री ले चुलो फुक्दै

खोक्दै

डाडुले कुँडेमा दुध उमाल्दै गरेकी,

अनी,

गोल कपुर गनाउने मजेत्रो ‌ओडेर

मेरो हात समात्दै

सल्लाघारी को उकालो

साँझ साँझ मा

मलाइ माओल लैजादै गरेकी,

अनी,

छीमेकीका बाख्राले मकै खादा

धपाउन जादा खुट्टामा

डम्फरका काँडा बिझेर

डीलमा बसी

पोतेमा सिउरेको पिनसियोले

काँडा निकाल्दै गरेकी,

अनी,

पुतली बाख्रा ले पाठो पाउदा

काखमा लिएर

दुधदानी बाट दुध ख्वाइरहेकी

कुनै स्त्री लाइ कतै देख्यौ भने

बुझ्नु ती मेरी आमा हुन् ।  ©अनिल घिमिरे फत्तेपुर सप्तरी २०७०।०४।०३